De Arabische Luipaard in Oman
De Omani regering nam in 1997 positieve actie om het Arabische Luipaard Project op te richten.
Een van de meest aangrijpend mooie wezens op aarde woont in het sultanaat van , en hoewel we graag zouden willen zeggen dat het een van de belangrijkste attracties in Oman is, is het eigenlijk onwaarschijnlijk dat je het ooit in het wild zult tegenkomen. De ongrijpbare Arabische luipaard (Panthera pardus nimr) is verwant aan, maar veel kleiner dan, de Afrikaanse luipaard, met een slank, gouden lichaam bedekt met donkere rozetvormige vlekken en coole amberkleurige ogen die erbij passen.
Tot de recente jaren was de nimr luipaard aanwezig in landen over het Arabische schiereiland, waaronder Jemen, Saudi-Arabië en de VAE, maar de grootste dichtheid van de luipaardpopulatie woont nu in de kalkstenen bergen van de Dhofar regio van Oman, en in uitzonderlijk kleinere aantallen in de Musandam regio. Dit toont de grote verantwoordelijkheid aan die Oman heeft om de bescherming van deze mooie wilde katten te waarborgen.
Hun voorkeurshabitat is hoog in de aride bergen van het land, waar ze afgezonderd zijn van gevaar en, tot voor kort, van mensen. Hier genieten ze van kleinere dieren zoals de berggazelle, de rotsdassen en de Arabische tahr, maar hun ecosysteem wordt steeds meer bedreigd door de tussenkomst van mensen, die de ruige vuile paden omzetten in reguliere wegen, wat alleen maar zal leiden tot meer ontwikkeling in de toekomst.
De luipaardwelpen zijn bijzonder kwetsbaar; geboren zowel doof als blind, krijgen ze pas rond de twee weken leeftijd een volledig spectrum van zintuigen. Ze zijn afhankelijk van een toegewijde moeder die ze zorgvuldig van plaats naar plaats verplaatst om niet ontdekt te worden door sluipende roofdieren zoals wolven en vossen.
Deze mooie wezens werden ooit als problematisch beschouwd, maar in werkelijkheid zijn wij mensen het probleem. De bedreigingen voor de volwassen luipaarden zijn waarschijnlijker verlies van habitat en stroperij door jagers dan het zijn van prooi voor andere dieren in de voedselketen. Herder wordt bekend geacht om luipaarden te jagen en te doden als vergelding voor het doden van hun vee, terwijl anderen precies dezelfde dieren jagen die de luipaarden nodig hebben om te eten.
De afname van het aantal heeft ook het effect van het verkleinen van de genenpool, waardoor uitsterven een reële mogelijkheid wordt in de nabije toekomst. Natuurbehoudswetten in Oman boeten en gevangenisstraffen degenen die betrapt worden terwijl ze een luipaard schieten. De werkelijke populatie wereldwijd is moeilijk vast te stellen, maar de afnemende aantallen worden momenteel geschat op minder dan 200 dieren, wat de soort de treurige status van 'kritiek bedreigd' oplevert van de Internationale Unie voor Natuurbehoud (IUCN).
De Omani regering nam in 1997 positieve maatregelen om het Arabische Luipaardproject op te zetten en Jebel Samhan als natuurreservaat te classificeren, dat een oppervlakte van 4500 km2 dekt in de Dhofar-regio. De beboste hooglanden en met water gevulde kloven creëren een ideaal habitat voor luipaarden en andere dieren, zoals hyena's, karakals, wolven en vossen, samen met hun prooi. Het gebied is ook favoriet bij vele vogelsoorten en verschillende soorten schildpadden. Significantly, er is momenteel geen menselijke nederzetting op de mistige toppen van Jebel Samhan; in plaats daarvan wordt het gebied gebruikt voor het begrazen van vee en door wierookverzamelaars.
Hoe kan men een luipaard in het wild zien? Met moeite. Luipaardopsporen hebben weinig ervaring om op terug te vallen, aangezien dit ongrijpbare dier blijft bestaan aan de rand van hun zoektochten, terwijl het uitdagende sporen van voetafdrukken en uitwerpselen achterlaat in het mistige, stenen terrein. Cameravallen zijn opgezet op belangrijke locaties om een portret van de mysterieuze zoogdieren te proberen vast te leggen, maar de slimme dieren lijken hun aanwezigheid te voelen en vermijden ze dienovereenkomstig.
Er bestaat een bedrijf genaamd Biosphere Expeditions, dat vrijwilligersreizen organiseert om veldonderzoek uit te voeren naast overheidsscientisten, over een aantal wilde soorten, waaronder het Arabische Luipaard. Bovendien zijn er fokprogramma's opgezet in Oman en buurlanden in een poging de luipaardpopulatie uit te breiden, en er is de hoop dat door educatie en de toewijding van de lokale bevolking, de meest etherische van de wilde katten kan worden teruggebracht van de rand van uitsterven.
